STKC 2553

วาทะของ มารี กูรี

สุรศักดิ์  พงศ์พันธุ์สุข
สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)

• I never see what has been done; I only see what remains to be done.

ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าทำอะไรสำเร็จไปบ้างแล้ว ข้าพเจ้าเห็นเพียงแต่อะไรเหลืออยู่ที่ต้องทำให้สำเร็จ

• Nothing in life is to be feared. It is only to be understood.

ไม่มีอะไรในชีวิตที่ต้องกลัว มันมีไว้ให้ทำความเข้าใจเท่านั้น

• We must not forget that when radium was discovered no one knew that it would prove useful in hospitals. The work was one of pure science. And this is a proof that scientific work must not be considered from the point of view of the direct usefulness of it. It must be done for itself, for the beauty of science, and then there is always the chance that a scientific discovery may become like the radium a benefit for humanity.

ต้องไม่ลืมว่า ตอนที่ค้นพบเรเดียม ไม่มีใครรู้ว่ามันจะมีประโยชน์ทางการแพทย์ ผลงานชิ้นนี้เป็นวิทยาศาสตร์อันบริสุทธิ์ และเป็นข้อพิสูจน์ว่า ต้องไม่พิจารณางานทางวิทยาศาสตร์จากคุณประโยชน์แต่ถ่ายเดียว แต่ต้องทำงานชิ้นนั้นให้สำเร็จ เพื่องานชิ้นนั้นเอง-ก็คือเพื่อความงดงามทางวิทยาศาสตร์ และสิ่งที่มีโอกาสเกิดขึ้นเสมอก็คือ การค้นพบ ทางวิทยาศาสตร์ชิ้นนั้นจะเป็นเช่นกันกับเรเดียม ที่เป็นประโยชน์แก่มนุษยชาติ

• I am among those who think that science has great beauty. A scientist in his laboratory is not only a technician: he is also a child placed before natural phenomena which impress him like a fairy tale.

ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่ง ในหมู่คนที่คิดว่าวิทยาศาสตร์มีความงดงามยิ่งใหญ่ นักวิทยาศาสตร์ในห้องทดลองไม่ใช่แค่ ช่างเทคนิคคนหนึ่ง เขายังเป็นเด็กน้อยที่ถูกปล่อยไว้กับปรากฏการณ์ธรรมชาติ ซึ่งประทับในใจของเขาได้เท่า ๆ กับเทพนิยาย

• You cannot hope to build a better world without improving the individuals. To that end each of us must work for his own improvement, and at the same time share a general responsibility for all humanity, our particular duty being to aid those to whom we think we can be most useful.

ใครก็อย่าคิดหวังจะสร้างโลกที่ดีกว่าโดยแต่ละคนไม่ต้องปรับปรุงตัวเอง ดังนั้น เราแต่ละคนต้องทำงานเพื่อพัฒนา ตนเอง ในขณะเดียวกันก็แบ่งปันความรับผิดชอบร่วมกันที่มีต่อมนุษยชาติ งานเฉพาะหน้าของเราทุกคนก็คือ ช่วยเหลือ ผู้ที่เราคิดว่าระจะเป็นประโยชน์ที่สุด

• Humanity needs practical men, who get the most out of their work, and, without forgetting the general good, safeguard their own interests. But humanity also needs dreamers, for whom the disinterested development of an enterprise is so captivating that it becomes impossible for them to devote their care to their own material profit. Without doubt, these dreamers do not deserve wealth, because they do not desire it. Even so, a well-organized society should assure to such workers the efficient means of accomplishing their task, in a life freed from material care and freely consecrated to research.

มนุษยชาติต้องการพวกที่ทำงานเป็น พวกที่ดึงเอาประโยชน์ได้สูงสุดจากผลงานของพวกเขา และโดยไม่หลงลืมความดี โดยรวม และไม่สูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง แต่มนุษยชาติก็ยังต้องการพวกนักฝัน พวกที่ยอมทนทำในสิ่งที่วิสาหกิจ ไม่สนใจจะพัฒนา โดยเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับสิ่งตอบแทนเป็นวัตถุเงินทอง ไม่ต้องสงสัยเลยว่านักฝันพวกนี้ไม่มีวัน ร่ำรวย เพราะพวกเขาก็ไม่ต้องการร่ำรวย กระนั้นก็ดี สังคมที่ดีต้องประกันว่านักทำงานประเภทนี้ จะมีช่องทางที่มี ประสิทธิภาพให้พวกเขาทำภารกิจของเขาได้สำเร็จ ในชีวิตที่ไร้ความต้องการทางวัตถุ ที่อุทิศตนแก่งานวิจัยจากหัวใจ

• I have frequently been questioned, especially by women, of how I could reconcile family life with a scientific career. Well, it has not been easy.

ข้าพเจ้ามักถูกถามบ่อย ๆ โดยเฉพาะจากพวกผู้หญิง ว่าสามารถปรองดองชีวิตครอบครัวกับอาชีพวิทยาศาสตร์ ได้อย่างไร อืม... ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ ด้วย

• We must believe that we are gifted for something, and that this thing, at whatever cost, must be attained.

พวกเราต้องเชื่อว่าพวกเรามีพรสวรรค์กันทุกคน ไม่ในทางใดก็ทางหนึ่ง ดังนั้นไม่ว่าจะต้องสูญเสียสิ่งใด พวกเราก็ต้องใช้ พรสวรรค์นั้นทำงานให้สำเร็จ

• I was taught that the way of progress is neither swift nor easy.

ข้าพเจ้าถูกสอนมาว่า หนทางแห่งความก้าวหน้า ไม่เคยลัดสั้นและไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

• Be less curious about people and more curious about ideas.

สงสัยเรื่องคนโน้นเรื่องคนนี้ให้น้อย และจงสงสัยแนวคิดนั้นแนวคิดนี้ให้มากกว่า

• I am one of those who think like Nobel, that humanity will draw more good than evil from new discoveries.

ข้าพเจ้าเป็นหนึ่งที่คิดเหมือนกับ (อัลเฟรด) โนเบล ว่ามนุษย์จะดึงเอาสิ่งที่ดีมากกว่าจะดึงเอาสิ่งเลวร้าย ออกมาจาก การค้นพบใหม่ ๆ

• There are sadistic scientists who hurry to hunt down errors instead of establishing the truth.

มีนักวิทยาศาสตร์พวกที่อำมหิต ที่คอยแต่ไล่ล่าหาความผิดพลาดในผลงานของคนอื่น แทนที่จะทำความจริงให้ปรากฏ

• When one studies strongly radioactive substances special precautions must be taken. Dust, the air of the room, and one's clothes, all become radioactive.

ผู้ที่ศึกษาสารที่มีกัมมันตรังสีสูง ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะทั้งฝุ่นและอากาศในห้อง รวมทั้งเสื้อผ้าของพวกเขา จะมีกัมมันตรังสีไปหมด

• After all, science is essentially international, and it is only through lack of the historical sense that national qualities have been attributed to it.

ในท้ายที่สุด วิทยาศาสตร์ก็ต้องเป็นสมบัติของคนทุกชาติ ถ้าไม่แกล้งลืม ก็ต้องรู้ว่า คนแต่ละชาตินั่นเอง ที่มอบผลงาน ให้แก่วิทยาศาสตร์

• I have no dress except the one I wear every day. If you are going to be kind enough to give me one, please let it be practical and dark so that I can put it on afterwards to go to the laboratory. about a wedding dress

(มารีพูดถึงชุดแต่งงาน) ข้าพเจ้าไม่มีเสื้อผ้าชุดอื่น นอกจากชุดที่ใส่อยู่ทุกวัน ถ้าคุณพอจะกรุณาให้ข้าพเจ้าสักชุดหนึ่ง ก็ขอให้เป็นชุดสีเข้มและใส่ทำงานได้ เพื่อว่าภายหลัง (งานแต่งงาน) ข้าพเจ้าสามารถใส่ไปทำงานในห้องทดลองได้

วาทะผู้อื่นเกี่ยวกับมารี คูรี

• Marie Curie is, of all celebrated beings, the only one whom fame has not corrupted. - Albert Einstein

ในหมู่ผู้มีชื่อเสียงทั้งมวล มารี คูรี เป็นคนเดียวที่ไม่เสียคนเพราะชื่อเสียง

แอลเบิร์ต ไอน์สไตน์


• That one must do some work seriously and must be independent and not merely amuse oneself in life -- this our mother has told us always, but never that science was the only career worth following. - Irene Joliet-Curie

แม่ของพวกเราบอกพวกเราอยู่ตลอดเวลา ว่าคนเราต้องทำงานอะไรก็ได้ให้จริงจัง และต้องเป็นตัวของตัวเอง และไม่เพียงแต่ทำงานนั้นเพื่อความสุขส่วนตน แต่แม่ไม่เคยบอกให้ยึดอาชีพนักวิทยาศาสตร์อย่างแม่

อีแรน โชลีโย-กูรี (บุตรสาวของมารี เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์ และได้รับรางวัลโนเบลเช่นเดียวกับแม่ของเธอ)